Rasy i palenia koni

przez admin w dniu 1 października 2013 · 0 odpowiedzi

w Konie

Rasy koni

Pod pojęciem rasy koni rozumie się możliwie jednorodną populację koni, których najważniejsze cechy dotyczące wyglądu, temperamentu, szybkości czy dzielności są przekazywane z pokolenia na pokolenie.

Podstawowy podział dotyczy:

  • miejsca pochodzenia oraz tego,
  • czy to rasa naturalna (jak np. kuc szetlandzki), czy też sztuczna, wyhodowana przez człowieka, jak np.  koń pełnej krwi angielskiej.

Z kolei w ramach ras wyróżniamy typy koni, które dzieli się:

  • gorącokrwiste (np. koń angloarabski),
  • zimnokrwiste (np. perszeron),
  • kuce (np. kuc szetlandzki).

W współczesnym sporcie jeździeckim używane są przede wszystkim konie gorącokrwiste ze względu na swą szybkość, skoczność oraz żwawy temperament. Chociaż organizuje się też zawody jeździeckie w kategorii kuce. Są to jednak konie zimnokrwiste, o mniejszym temperamencie a dużej sile i używane są jako konie pociągowe.

Większość ras koni używanych w sporcie jeździeckim pochodzi od trzech podstawowych ras,  które w księgach hodowlanych oznaczane są symbolami literowymi:

  • oo – koń czystej krwi arabskiej,
  • xx – folblut, czyli koń pełnej krwi angielskiej,
  • ooxx – koń czystej krwi angloarabskiej.

Jednak te 3 podstawowe rasy w obecnych czasach często wykorzystuje się do wyhodowania  tzw. ras półkrwi,  czyli mieszanki, w której jedno z rodziców będzie np. folblutem, arabem czy angloarabem, a drugie koniem jakiejś nie oznakowanej, miejscowej rasy. Jako przykład można podać rasę półkrwi o nazwie Furioso, która pochodzi w części od klaczy czystej krwi arabskiej lub pełnej krwi angielskiej oraz od słynnego, wyhodowanego w XIX w. na Węgrzech ogiera Furioso (lub jego potomstwa).

W symbolice hodowlanej, konie rasy półkrwi będą posiadały oznakowanie typu  o, x lub  xo  wywodzące się  od połowy symbolu oznaczającego rasę rodzica pełnej lub czystej  krwi.

Palenia koni

Palenie koni

Miłośnicy westernów być może pamiętają z niektórych filmów sceny znakowania koni rozpalonym żelazem, zwykle z symbolem właściciela stada. Robiono to głównie w celu zapobiegania kradzieży, by  łatwiej zidentyfikować  skradzionego konia. Obecnie podobna metoda, tzw. palenia  stosowane są w hodowli koni półkrwi, przy znakowaniu koni danej rasy. Każda rasa ma swój specjalny symbol (paleń).

Szczególnie w Niemczech,  wszystkie konie, które wpisuje się do ksiąg hodowlanych są znakowane na lewym udzie symbolem przypisanym dla określonej rasy. W zależności od rasy,  klacze (szczególnie te z licencją) mają czasami oznakowanie na prawym udzie lub na szyi.

Wypalanie oznakowania na ciele konia wywołało protesty obrońców zwierząt przeciw tej okrutnej  na pierwszy rzut oka metodzie.  Wprawdzie hodowcy twierdzą, że nie wywołuje to u zwierząt specjalnego dyskomfortu, mimo to zgodnie z uchwalonymi przepisami, w Niemczech po 2018r. palenie będzie można umieszczać tylko po znieczuleniu miejscowym zwierzęcia.

{ 0 odpowiedzi… dodaj teraz swój komentarz }

Zostaw komentarz

Poprzedni wpis:

Kolejny wpis: